ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 923 ق)، عارف و شاعر، متخلص به انسى. معروف به میرحاج حسنى. در قصیده متخلص به امیرحاج از شاعران صوفى مشرب و زهد پیشه بود. شهرتش به جنابدى از آن جهت است كه اهل جنابد (گناباد) و از نوادگان شاه نعمت‏اللَّه ولى بود. علوم ادبى و شرعى را در هرات فراگرفت. بعد از اتمام تحصیلات به ارشاد و هدایت مریدان پرداخت، به همین جهت در میان رجال آن عهد مانند امیرعلیشیر نوایى و جامى صاحب عزت و احترام بود تا حدى كه او را از اولیا مى‏دانستند. پس از اتمام تحصیلات به گناباد بازگشت و مدتى به ادامه‏ى مجاهداتش در كسب فضائل و كمالات نفسانى پرداخت و چندى عمر را در زیارت قبور ائمه اطهار گذراند. سید در گناباد درگذشت. اثر وى: «دیوان» اشعار مشتمل بر چهار هزار بیت قصیده و غزل است كه غالباً در جواب شاعران بزرگ پیش از او خصوصاً امیرخسرو و حافظ بوده؛ قصه «لیلى مجنون» را نیز به نظم درآورده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان